Γύρισα από τις διακοπές μου και την επόμενη μέρα δροσερή και ξεκούραστη ξεκίνησα για τη δουλειά μου!
Τη βάψαμε φίλοι μου.....γιατί όπως έχετε διαπιστώσει κι εσείς καθημερινά ζούμε μέσα στην κόλαση της αβεβαιότητας.... θα φτάσω στη δουλειά μου στην ώρα μου ή θα βρεθώ μετέωρος σε κάποια αποβάθρα Μετρό, να σας κοιτάω και να με κοιτάτε, αποσβολωμένοι από την γυαλάδα των γρανιτών και των in ox χειρολισθήρων τα πάντα να αστράφτουν όπως ο χρυσός, ώστε να μου θυμίζει και το Μετρό ότι μπορώ κι εγώ να ανήκω στην άρχουσα τάξη της βλαμμένης πρωτεύουσας μου!
Που πάμε χριστιανοί μου, ξυπόλητοι στα αγκάθια; Αποκτήσαμε ένα μέσο να μας πηγαίνει με αξιοπρέπεια εκεί που θέλουμε και μας φτύνει.....ή ......μήπως το φτύνουμε κι εμείς με τις απεργίες μας και λογής καμώματα μας.
Υπομονή αγαπητοί μου συνεπιβάτες! ένα μετρό μας σκόρπισε / κι ένα μετρό θα μας μαζέψει πάλι!