Ακόμα θυμάμαι την αντίδραση μου. Ήταν βράδυ και χάζευα στο χαζοκούτι. Ξαφνικά σε ένα από τα κανάλια το μάτι μου πιάνει ένα αεροπλάνο να πέφτει σε μία ζούγκλα. Βαρετό σκέφτομαι από μέσα μου ...
Μα τι ταινίες βάζουν τέτοια ώρα;
Κάτι άνθρωποι βγένουν από μέσα! Είναι πληγωμένοι...
Τους κυνηγάει ένα ον. Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι! Μία πολική αρκούδα σε τροπικό δάσος;;;;
Ανοίγω λίγο την φωνή να δω τι γίνεται. Κάτι περίεργοι τύποι προσπαθούν να οργανώσουν ένα καταυλισμό. Είναι οι επιζώντες μίας πτήσης που συνετρίβει σε ένα πανέμορφο νησί. Είναι οι χαρακτήρες του Lost.
Δεν έχουν τα στοιχειώδη. Ψάχνουν να βρουν νερό. Ψάχνουν να βρουν τροφή. Κυνηγούν αγριογούρουνα, και κάνουν εξερεύνηση στο δάσος για νερό. Πέφτουν σε κάτι μαγικά μονοπάτια που τους οδηγούν σε υπόγειες λίμνες.
Αρχίζει να γίνεται συναρπαστικό.
Τρέχω στο computer. Googlάρω για αεροπλάνο, επιζήσαντες... Τσούπ. Είναι το Lost.
Ένας γιατρός (Τζακ), μία μοιραία (Κέιτ), ένας κούκλος (Σώγιερ), ένας ροβινσώνας (Λοκ), μία έγκυος (Κλερ), ένας συμπαθής χοντρούλης (Χάρλι), ένας ναρκομανής (Τσάρλι), ένας Ιρακινός (Σαγίντ), μία ασιάτισα (Σόν) με τον άντρα της (Τζιν), δύο ερωτευμένα αδέλφια (Μπουν και Σάνον).
Ήταν 6 μοναδικά χρόνια. Ήταν μία μαγευτική σειρά.
Ανυπομονώ να δω το τελευταίο επεισόδιο.
Μέχρι τότε ας απολαύσουμε όλοι μερικά τρέιλερ